1 op de 7 vrouwen krijgt borstkanker en dit is mijn verhaal #getyourgirlsout

Ik heb er lang mee gewacht maar ik wil er toch graag hier over schrijven.
Het heeft helaas niets met glutenvrije taartjes te maken.
Vandaag schrijf ik over borstkanker en het belang van zelfonderzoek. #getyourgirlsout

Tijdens de maand oktober staat borstkanker wereldwijd centraal.
Voor mij stond het afgelopen jaar bijna elke dag in teken van borstkanker.

Het slechte nieuws

Vorig jaar alweer ‘time flies when you’re having chemo’ ging ik eigenlijk nog vrij onbezorgd naar mijn huisarts.
Ik voelde iets in mijn rechterborst en omdat het na 2 weken nog steeds niet weg was besloot ik mijn dokter mij te laten vertellen dat ik mij écht geen zorgen hoefde te maken, dat het een cyste was of zoiets.
Volkomen onverwacht stuurde die huisarts mij toch door naar ’t ziekenhuis en daar ben ik haar nog elke dag dankbaar voor. Bij deze nog even! Want misschien leest ze wel mee :))

In het ziekenhuis hanteren ze op de mamma poli tegenwoordig een soort van sneltrein procedure. Van de mammografie naar een punctie en meteen de uitslag.
Al bij de punctie wist ik dat er iets niet goed was want de arts die het weefsel afnam keek meteen al veel te verdrietig. Toen ik vroeg of ’t mis was knikte hij voorzichtig. Niet veel later zat ik bij een oncoloog die mij in nog geen drie zinnen vertelde dat vanaf dat moment zo’n beetje alles anders zou zijn. De rest is als een vage herinnering aan een nog vagere droom.

Chemo

Wat volgde was een pittige chemokuur. Ik heb me nog nooit zo ziek, zo kwetsbaar gevoeld.
Ik verloor mijn haren, en na de chemo ook mijn beide borsten.
Mijn zelfvertrouwen kreeg hierdoor een flinke klap en het kost tijd om weer te helen. Dat heelproces daar zit ik nu middenin. Letterlijk en figuurlijk.
Er wordt hard gewerkt aan mijn nieuwe borstpartij.
Mijn haren groeien (veel te langzaam) weer terug en ik durf weer steeds verder vooruit te kijken.

1 op de 7 vrouwen krijgt borstkanker

Ik weet dat mijn verhaal niet bijzonder is. 1 op de 7 vrouwen krijgt borstkanker en soms zijn dat jonge vrouwen net als ik.
Probeer je die cijfers eens echt voor te stellen. Kijk maar om je heen, naar de vrouwen in je leven. Een op de zeven is schrikbarend veel en alhoewel niet ieders verhaal precies hetzelfde is, borstkanker is áltijd ingrijpend en terwijl de overlevingskans steeds hoger ligt, zegt het feit dat we toch nog praten over ‘overlevingskans’ helaas al genoeg.

#get your girls out!

Het is daarom een heel goed idee om jezelf regelmatig te onderzoeken, zélfs als je nog jong bent.
Ga bij twijfel ook meteen langs een arts!
En hoe vervelend die oproep voor dé bus ook is…. Gewoon gaan!
Even de kiezen op elkaar terwijl het meest vrouwonvriendelijke apparaat OOIT je tetten plet en een fotootje maakt.

Die stomme kanker is trouwens ook de reden dat mijn boek ietsje later uitkomt dan gepland.
Ik heb het geluk dat mijn uitgever ontzettend lief is en mij al die tijd heeft gesteund.
Ik ben ook apetrots dat het boek eigenlijk maar een paar maandjes vertraging heeft opgelopen.
Maar boven alles ben ik vooral heel erg dankbaar dat ik het boek überhaupt kan voltooien.

Zonder al te veel sentimenteel gedoe wil ik vooral, in deze maand, even zeggen dat ik er gewoon nog ben. Hoi! Ik ben er nog :)) Dat is dankzij een geweldig team van artsen, de allerliefste en meest stoere verpleegkundigen en de hulp van dierbare vrienden, familie en lotgenoten. Dankjulliewel!

Ik heb nu heel veel zin in de toekomst. Ik heb zin om jullie straks het glutenvrije kookboek te laten zien waar ik de afgelopen tijd zo druk mee ben geweest. Ik heb zin in de reizen die ik ga maken na de laatste operatie -a.k.a met mijn twee nieuwe “zusjes” in de zon liggen-  en ik heb vooral zin in het moment waarop ik niet meer naar het ziekenhuis hoef en ik de kans krijg om stiekem een beetje te vergeten dat het zo’n rottijd was. Capri Sunny Dus! of was ‘t nou Carpe Diem? Iets met plukken, toch ;))


Met dit blog hoop ik vooral dat jullie toch weer even herinnerd worden aan het belang van je eigen borsten checken. Gewoon élke maand heel even doen. Beloofd?

Lees meer over borstkanker, donaties en zelfonderzoek op de website van borstkankermaand 2018 (klik hier).
Heb je vragen, schroom niet. Je mag ze hieronder stellen en ik zal mijn best doen om antwoord te geven.

Heel veel liefs! Emmelou

  1. Rozita van Buel.

    Ik wens je alle liefde en geluk bij je herstel .ik ben heel blij dat je er nog en weer bent liefs van rozita.?

  2. Prachtig geschreven, kippenvel en tranen in mijn ogen. Sterkte met het herstel en geniet van alles wat je hebt.

    Ik ben wel benieuwd: onder welke naam komt jouw boek uit?

  3. Dankjewel lieve Mirjam. Het boek krijgt de titel ‘bakken zonder gluten’ Er staan meer dan 100 recepten in. #besteenbeetjetrots

  4. Dankjewel voor je lieve berichtje.

  5. Sterkte met je herstel en je boek komt nog wel. Ik heb na het lezen van jouw artikel meteen maar een afspraak gemaakt bij de huisarts voor een check (omdat ik ook al een tijdje iets voel maar steeds denk – het is vast niets) – dank je wel!

  6. Hey Farah. Ik hoop ZO dat het voor niks is maar ik ben blij dat je nu toch even langs de dokter gaat. Laat je weten hoe het ging? Liefs!

  7. Ik hoop het ook! Ik zal het laten weten!

  8. Helaas ken ik in mijn omgeving 5 vrouwen met borstkanker, waarvan er 2 waren waarbij helaas de kanker terug kwam. Een van die 2 is overleden. Rot ziekte ook. ?
    Ik wens je veel sterkte toe en wat je zegt, onderzoek je borsten en ga naar de borstenpletter als je een oproep krijgt. Houd de moed er in en leef! Nogmaals, veel sterkte toegewenst.

  9. Wat ontzettend verdrietig om te horen. Die stomme pletter is gewoon écht heel belangrijk. Dikke kus!

  10. Vreselijke ziekte. Dankjewel voor het delen en heel veel sterkte!

  11. https://www.thuisarts.nl/borstkanker/zelfonderzoek-van-uw-borsten. Zelfonderzoek is op zich niet effectief. Ook het kWF raadt het af. Ik vind het geweldig dat je je verdrietige verhaal doet overigens. Ik heb hier zelf ook ervaring mee, maar zelfonderzoek is op zich niet nodig.

  12. @emmelou, het is alsof ik mijn eigen verhaall las zoals jij het hebt omschreven. Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe om er weer bovenop te klauteren ❤️

    @georgina, ik schrik van dit berichtje, vooral om dat er gezegd wordt dat zelf controle geen zin heeft…, in mijn familie kwam geen bk voor, en toch had ik het op 36 jarige leeftijd wel Als ik geen zelf controle had gedaan dan was ik nu of doodziek of zelfs niet meer geweest. In hoop dan ook dat mensen zich wel checken en bij twijfel altijd even contact opnemen met een arts ?

    Lieve groetjes Lonneke

  13. Hoi Lonneke, dankjewel voor je lieve berichtje.
    Het verhaal van Georgina klopt puur statistisch gezien wel maar ik was er zonder zelfonderzoek misschien ook niet meer geweest dus tja … statistieken zijn ook niet alles ;-)
    Ik geloof dus net als jij dat zelf checken hét verschil kan maken.

    Hoe gaat het inmiddels met jou?

Laat een leuke reactie achter!